Çünkü modelin handikapları var. Rakibi kendi sahasına hapsediyorsunuz ve becerikli oyuncu sayınız az ise oyun iyice sıkışıyor. Türkiye-Andorra maçı bu duruma örnek olsun. Ayrıca kendi arka alanınızda da geniş boşluklar bırakıyorsunuz ki, Denizli hep bu alanları gözledi. Bu nedenle ilk devre deplasmanda olmasına rağmen rakibinden iki fazla, yedi şut attı.

Beşiktaş ise Atiba/Elneny merkezi dışında oyunu genişletecek kolektif etkiyi yeterince gösteremedi. 58. dakikada Ljajic’in kaleye aktığı anda seçeneksiz kalışı durumun örneklerinden biriydi. Nihayet N’Koudou orta boy bir kolektif oyun sonunda ‘’beceri gösterdi’’ de maç kurtuldu!.. Beşiktaş bu tarzıyla biraz bile isteye kendini zora sokuyor. Çünkü bu oyunu çözecek başta ön oyuncuları var mı, bunu kendilerine sormaları gerek.

Gecenin sorusu

Beşiktaş topla çok oynayıp, baskın görüntüdeydi. Ancak ‘’iş bitirme’’ konusunda bu kadar zorlanıyor oluşu becerili adam eksiğinden mi? Yoksa mevcutlara göre yazılması gereken hücum şablonu azlığından mı?

Maçın starı

Caner Erkin çıkarken kızdı ama giren N’Koudou galibiyeti getiren o klas çalımı atıp, golü buldu. Maçın yıldızı o ve Rodellega serbest vuruşunu 90’dan çıkaran Karius. Atiba zaten banko...

Maçın olayı

Denizli’yi Süper Lig’e çıkartan Yücel İldiz ne yapamıyordu ki Mehmet Özdilek’in onu yapması bekleniyor? Ve Recep Niyaz! Bu hocalardan ülkede çok var ama Recep Niyaz gibi kaç oyuncu var ve neden bu kadar kenarda tutuluyor acaba?

Kısa mesaj

Beşiktaş bu maçı da öyle ya da böyle kurtardı. Çok çabalıyor ama verimi düşük. Bu böyle nereye kadar gider, bilinmez!..

Cem Dizdar / Fanatik